1. ลำโพงแม่เหล็กมีแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีแกนเหล็กเคลื่อนที่ได้อยู่ระหว่างขั้วแม่เหล็กถาวรทั้งสอง เมื่อไม่มีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า แกนเหล็กเคลื่อนที่ได้จะถูกดึงดูดด้วยแรงดึงดูดระดับเฟสของขั้วแม่เหล็กถาวรทั้งสองและคงอยู่ที่จุดศูนย์กลาง เมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านขดลวด แกนเหล็กเคลื่อนที่ได้จะถูกทำให้เป็นแม่เหล็กและกลายเป็นแม่เหล็กแท่ง เมื่อทิศทางของกระแสไฟฟ้าเปลี่ยนไป ขั้วของแม่เหล็กแท่งก็จะเปลี่ยนไปตามด้วย ทำให้แกนเหล็กเคลื่อนที่ได้หมุนรอบจุดหมุน และการสั่นสะเทือนของแกนเหล็กเคลื่อนที่ได้จะถูกส่งผ่านจากคานยื่นไปยังไดอะแฟรม (กรวยกระดาษ) เพื่อผลักดันอากาศให้เกิดการสั่นสะเทือนจากความร้อน

2. ลำโพงไฟฟ้าสถิต เป็นลำโพงที่ใช้แรงไฟฟ้าสถิตที่เพิ่มเข้าไปในแผ่นตัวเก็บประจุ ในแง่ของโครงสร้างแล้ว เรียกอีกอย่างว่าลำโพงตัวเก็บประจุเพราะขั้วบวกและขั้วลบอยู่ตรงข้ามกัน ใช้แผ่นยึดสองแผ่นที่ทำจากวัสดุหนาและแข็ง ซึ่งสามารถส่งผ่านเสียงได้ ส่วนแผ่นตรงกลางทำจากวัสดุบางและเบาเป็นไดอะแฟรม (เช่น ไดอะแฟรมอะลูมิเนียม) ยึดและขันให้แน่นรอบไดอะแฟรมและเว้นระยะห่างจากขั้วยึดพอสมควร แม้แต่ไดอะแฟรมขนาดใหญ่ก็จะไม่ชนกับขั้วยึด
3. ลำโพงเพียโซอิเล็กทริก ลำโพงที่ใช้ปรากฏการณ์เพียโซอิเล็กทริกผกผันของวัสดุเพียโซอิเล็กทริกเรียกว่าลำโพงเพียโซอิเล็กทริก ปรากฏการณ์ที่วัสดุไดอิเล็กทริก (เช่น ควอตซ์ โพแทสเซียมโซเดียมทาร์เทรต และผลึกอื่นๆ) เกิดการโพลาไรซ์ภายใต้แรงกด ทำให้เกิดความต่างศักย์ระหว่างปลายทั้งสองของพื้นผิว เรียกว่า "ปรากฏการณ์เพียโซอิเล็กทริก" ส่วนปรากฏการณ์ผกผัน นั่นคือ การเสียรูปยืดหยุ่นของวัสดุไดอิเล็กทริกที่วางอยู่ในสนามไฟฟ้า เรียกว่า "ปรากฏการณ์เพียโซอิเล็กทริกผกผัน" หรือ "อิเล็กโทรสตริกชัน"