ลำโพงแบบฟูลเรนจ์เป็นส่วนประกอบสำคัญในระบบเสียง โดยมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับความต้องการและการใช้งานที่หลากหลาย
 
ข้อดี:
1. ความเรียบง่าย: ลำโพงแบบฟูลเรนจ์ขึ้นชื่อเรื่องความเรียบง่าย ด้วยไดรเวอร์เพียงตัวเดียวที่รับผิดชอบช่วงความถี่ทั้งหมด จึงไม่มีวงจรครอสโอเวอร์ที่ซับซ้อน ความเรียบง่ายนี้มักส่งผลให้ประหยัดค่าใช้จ่ายและใช้งานง่าย
2. ความสอดคล้อง: เนื่องจากไดรเวอร์ตัวเดียวสามารถสร้างความถี่เสียงได้ครบทุกช่วง จึงทำให้เสียงมีความสอดคล้องกัน ส่งผลให้ประสบการณ์การฟังเป็นธรรมชาติและราบรื่นยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในย่านความถี่กลาง
3. การออกแบบที่กะทัดรัด: ด้วยความเรียบง่าย ลำโพงแบบฟูลเรนจ์จึงสามารถออกแบบให้มีขนาดกะทัดรัดได้ ทำให้เหมาะสำหรับใช้งานในพื้นที่จำกัด เช่น ลำโพงวางบนชั้นหนังสือ หรือระบบเสียงพกพา

ซี ซีรีส์ลำโพงอเนกประสงค์ระดับมืออาชีพขนาด 12 นิ้ว ครอบคลุมทุกช่วงความถี่

4. ความง่ายในการติดตั้ง: ลำโพงแบบฟูลเรนจ์มักเป็นที่นิยมในสถานการณ์ที่ต้องการความง่ายในการติดตั้งและการตั้งค่า การออกแบบของลำโพงประเภทนี้ช่วยลดความซับซ้อนในการจับคู่ลำโพงกับแอมพลิฟายเออร์และการปรับแต่งระบบเสียงให้เหมาะสมที่สุด
 
ข้อเสีย:
1. การตอบสนองความถี่ที่จำกัด: ข้อเสียหลักของลำโพงแบบฟูลเรนจ์คือการตอบสนองความถี่ที่จำกัดเมื่อเทียบกับไดรเวอร์เฉพาะทาง แม้ว่าจะครอบคลุมช่วงความถี่ทั้งหมด แต่ก็อาจไม่โดดเด่นในย่านความถี่สูงหรือต่ำมาก ๆ
2. ปรับแต่งได้น้อยลง: นักฟังเพลงที่ชื่นชอบการปรับแต่งระบบเสียงอย่างละเอียดอาจพบว่าลำโพงแบบฟูลเรนจ์มีข้อจำกัด การที่ไม่มีไดรเวอร์แยกสำหรับย่านความถี่ต่างๆ ทำให้ความสามารถในการปรับแต่งและเพิ่มประสิทธิภาพลักษณะเสียงลดลง
โดยสรุปแล้ว การเลือกใช้ระหว่างลำโพงแบบฟูลเรนจ์กับระบบลำโพงที่ซับซ้อนกว่านั้นขึ้นอยู่กับความต้องการและรสนิยมเฉพาะบุคคล แม้ว่าลำโพงแบบฟูลเรนจ์จะให้ความเรียบง่ายและความสอดคล้องกัน แต่ก็อาจไม่ให้ระดับการปรับแต่งและช่วงความถี่เสียงที่กว้างเท่ากับระบบมัลติไดรเวอร์ จึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ที่ชื่นชอบเสียงเพลงที่จะต้องชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียเหล่านี้โดยพิจารณาจากวัตถุประสงค์การใช้งานและประสบการณ์เสียงที่ต้องการ